GRONINGEN – Groningen heeft een nieuwe stadsdichter: Jaimy Hindriks. De jury koos haar vanwege gedichten die aan het denken zetten én laten lachen. Ook haar bijzondere plan viel op: het stadsdichter-snuffelstageproject. Zo wil ze een dag vuilnisvrouw zijn, werken in een sportschool, coffeeshop en wasserette, en hier vervolgens over dichten. “Ik wil geen poëzie over mensen maken, maar mét hen.”
“De eerste paar dagen leefde ik echt in een roes”, blikt Jaimy terug. Eind januari werd bekendgemaakt dat zij de nieuwe stadsdichter van de gemeente Groningen wordt. Nog niet zo lang geleden werkte ze in de notenkraam op de Vismarkt. “Daar kon ik mijn nieuwsgierigheid naar mensen goed kwijt. Maar ik wilde altijd al de cultuursector in. Sinds oktober werk ik als literatuurprogrammeur, en dat ik nu óók stadsdichter ben geworden voelt als een enorm cadeau.”
Het is nu echt!
“Ik heb lang gefantaseerd over hoe het zou zijn om stadsdichter te zijn. Nu kan ik niet meer dagdromen. Het is echt!”, vertelt Jaimy enthousiast. Ze laat er geen gras over groeien en heeft al tien stadsdichter-snuffelstages geregeld. “Afgelopen week liep ik een paar uurtjes stage bij RTV Noord. Ik wil van alles gaan doen: meelopen in een wasserette, sportschool, coffeeshop en met een vuilniswagen mee.”
Van stage naar gedicht
Over haar stages gaat Jaimy gedichten schrijven. “Stadsdichter is een hele mooie titel. Maar ik wil de stem van inwoners laten horen. Ik wil geen poëzie over, maar mét mensen maken. In hun leven duiken, in gesprek gaan. Met mijn poëzie kan ik echte mensen een stem geven en verbinding maken.”
“Ik weet hoe het is om niets van poëzie te begrijpen”
Jaimy wil poëzie maken voor iedereen: dus ook voor mensen die niet van poëzie houden. “Ik weet hoe het is om niets van poëzie te begrijpen. Ik wist vroeger ook niet wat ik met poëzie moest. Ik kom uit de stand-upcomedy en vond dichten maar elitair. Tot ik ontdekte dat er ook heel grappige dichters zijn. Dat kan dus óók! Sindsdien ben ik humor gaan verwerken in mijn werk.”
Schaamteloos
“Met mijn gedichten breng ik een ode aan de merkwaardige mens”, vertelt ze. “Ik ben van mening dat we allemaal merkwaardig zijn. Iedereen deelt op sociale media succesverhalen, gebruikt filters. Ik houd juist van eerlijkheid en schaamteloosheid. Lelijk en knullig durven zijn, laten zien dat we het ook allemaal niet weten. Dat mogen we wel wat meer vieren. Daar zit volgens mij heel veel schoonheid in.”
Jaimy’s winnende gedicht:
De nacht is pas voorbij
wanneer de letters van Hooghoudt doven.
Laatste munten worden ingewisseld
voor een lauwe eierbal uit de muur.
Eerste zonlicht valt
op gebroken glas.
In elke scherf
drijft een verdronken verhaal.
Sheldon raapt ze op,
de man gehuld in oranje,
veegt de geheimen van de stad bijeen.
Rijdt de vieze verhalen weg in zijn kar,
terug de nacht in, ze zijn te rauw voor het daglicht.
De marktkooplui ontwaken met de meeuwen,
maken zich klaar voor een dag
vol handelswaar op de Vismarkt.
Bij Poseidon staat een Vindicater,
verkleed als walvisjager.
De hele nacht viste hij achter het net,
nu wacht hij in de ochtendzon
op een lekkerbek.
En dan hopen dat Bernardus voorbij loopt,
want eten smaakt pas echt goed
nadat hij je eetsmakelijk heeft gewenst.
Foto: Gemeente Groningen (ingezonden)
